Autor: Maria Szcześniak | Data: 29/08/2008 |
Komentarzy: 4
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Po wyłożeniu glazurą ściany nad wanną akrylową zwykle koło jej obrzeży pozostaje szczelina o szerokości od 2 do 7 mm. Czym ją uszczelnić, by woda nie dostała się za zabudowę wanny? Na regałach marketów budowlanych znaleźć można różne rodzaje mas uszczelniających w podobnych cylindrycznych tubach. Dla majsterkowiczów najważniejsze są dwie grupy tych produktów - akrylowe i silikonowe.
Akryl przeważnie jest o połowę tańszy niż silikon i ma tę zaletę, że daje się malować. Jednak w roli uszczelniacza sprzętów łazienkowych kruszy się i pęka. Do uszczelnienia wanny najlepiej zastosować silikon sanitarny, bezbarwny, który nie zawiera pigmentów. Dzięki temu nie utlenia się i jest odporny na zagrzybienie. Dzięki grzybobójczym dodatkom niszczy on pleśnie, powstające na zanieczyszczeniach organicznych gromadzących się na uszczelnieniach.
Silikony są najbardziej odpowiednie do uszczelniania wszelkich spoin w łazience, dzięki swojej elastyczności 2,5-krotnie większej niż w przypadku akrylu. Wśród nich bardziej odporne na ścieranie i chemikalia są tzw. silikony octowe, które można rozpoznać po charakterystycznym zapachu. Kamień naturalny może ulec przebarwieniu pod wpływem silikonu octowego, więc wymaga użycia czystego, neutralnego silikonu, nazywanego w handlu silikonem do marmuru.
Silikon najlepiej rozprowadzić wzdłuż szczeliny palcem lub płytką z tworzywa, po uprzednim zwilżeniu jej w wodzie. Obrzeże wanny może być również wykończone plastikową listwą, tzw. ćwierćwałkiem, mocowanym na silikon (na zdjęciu). Dzięki takiemu rozwiązaniu silikon jest niewidoczny. Listwy wykończeniowe dostępne są w sklepach z glazurą.
źródła: Knauf, Majster, Murator
Technorati tags: Knauf Bauprodukte, silikony, wodoodporne masy uszczelniajace
Kategorie: materiały izolacyjne, czyszczenie i impregnacja
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 28/08/2008 |
1 komentarz
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Lekkie suche posadzki warto wybrać, jeśli nie chcemy nadmiernie obciążać drewnianego stropu, np. podczas adaptacji poddasza i zamierzamy szybko przejść do układania parkietu lub terakoty. Podstawę do wykonania suchych posadzek stanowią specjalnie wzmocnione płyty gipsowo-włóknowe Vidifloor lub płyty Brio, a pomieszczeniach wilgotnych lub nie ogrzewanych płyty cementowe Aquapanel ® Floor.
Suchy jastrych Brio to płyty gipsowo-włóknowe w rozmiarach 600 x 1200 mm i grubości 18 lub 23 mm. Zapewniają one jednowarstwowe wykonanie z połączeniem na zakład, co daje im przewagę w stosunku do tradycyjnych płyt podłogowych klejonych powierzchniowo ze sobą.
Płyty Vidifloor oferowane są w dwóch grubościach: 10,0 i 12,5 mm i wymiarach 500 × 1500 mm oraz 1000 × 1500 mm. Tzw. element Vidifloor o grubości 20 i 25 mm składa się z dwóch fabrycznie sklejonych ze sobą płyt gipsowo-włóknowych 10 lub 12,5 mm z zakładem 5 cm. Element Vidifloor dostępny jest również z warstwą wełny mineralnej o grubości 10 mm lub styropianu o grubości 20 lub 30 mm.
Prawidłowo ułożone płyty gipsowo-włóknowe Vidifloor muszą całą powierzchnią przylegać do podłoża. Dlatego przed montażem podłoże należy wyrównać przy użyciu suchej podsypki (patrz dodatki do suchych podłóg). Nieszczelne miejsca należy zabezpieczyć przed osypaniem, a instalacje zasypać. Pod płyty Vidifloor można też położyć izolację w postaci styropianu.
Na tak przygotowanym podłożu układamy dwuwarstwowo płytę Vidifloor. Pierwszą warstwę zaczynamy od całej płyty ułożonej przy ścianie naprzeciw drzwi. Po ułożeniu pierwszej warstwy nakładamy całopowierzchniowo klej do płyt Vidifloor i kontynuujemy układanie drugiej warstwy, z przesunięciem spoin o pół długości płyty. Do klejenia płyt możemy użyć także masy szpachlowej Uniflott.
Warstwy natychmiast skręcamy wkrętami do płyt Vidifloor. Przy grubości płyt 10 mm używamy wkrętów 19 mm, przy płycie 12,5 mm - wkrętów 24 mm. Spoiny między płytami wypełniamy masą Uniflott. Elementy Vidifloor łączymy na wpust z użyciem kleju do płyt Vidifloor oraz wkrętów Vidifloor 19 mm - przy elementach 20 mm - lub 24 mm - przy elementach 25 mm i układamy na mijankę.
Po ułożeniu podłogę zostawiamy na około 4 godziny, tak aby klej mógł wyschnąć. Przed ułożeniem wykładziny wierzchniej, powierzchnie płyt należy zagruntować odpowiednim środkiem.
Technorati tags: kleje do glazury, płyty Vidiwall, suchy jastrych Brio
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 27/08/2008 |
Brak komentarzy
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Główny Urząd Statystyczny (GUS) poinformował, że liczba mieszkań oddanych do użytkowania w lipcu 2008 r. była o 26% wyższa w stosunku do analogicznego miesiąca roku 2007 i wyniosła 14,5 tys. Jednocześnie wzrosła ona o 46,6% wobec czerwca br.
W ciągu pierwszych siedmiu miesięcy 2008 roku oddano do użytku 82,2 tys. mieszkań, co oznacza wzrost o 27,7% w stosunku do tego samego okresu roku 2007.
Wzrost liczby mieszkań oddawanych latem jest też spowodowany wydłużeniem sezonu budowlanego, co jest skutkiem łagodnych zim, umożliwiających kontynuowanie inwestycji.
źródło: Polish Construction Review
Technorati tags: budowa domu, rynek budowlany
Kategorie: rynek budowlany
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 27/08/2008 |
1 komentarz
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Technika klejenia terakoty na drewnianych podłogach ma swoją bogatą historię. Sposobów wykonania jest niemal tyle, co wykonawców, a najpopularniejszym sposobem pozostaje klejenie terakoty na przykręcone do starej drewnianej podłogi płyty OSB lub wiórowe. Najpopularniejszy nie znaczy jednak najlepszy.
Kleje cementowe, nawet te doskonałej jakości, po kilku miesiącach zaczynają bowiem odspajać się od drewnianego podłoża. Niektórzy wykonawcy ratują się, kładąc na płytę OSB siatkę z włókna szklanego. Pomaga to o tyle, że płytka nawet po oderwaniu się od płyty będzie trzymać się siatki. Pytanie tylko, jak długo?
Można oczywiście zastosować lepiej trzymające się takiego podłoża kleje dyspersyjne, ale źle położone, tzn. bez kanałów odpowietrzających, zasychają tylko na ok. 2 cm od obwodu płytek. Szczególnie ryzykowne jest stosowanie ich w przypadku terakoty o dużej powierzchni, tj. o wymiarach przekraczających 30 na 30 cm.
Dość ciekawą techniką stosowaną jeszcze przez niektórych wykonawców jest dwukrotne pomalowanie płyty OSB żywicą epoksydową, a następnie posypanie jej piaskiem. Powstaje w ten sposób szczelna, chropowata powierzchnia, do której można kleić terakotę zwykłym klejem cementowym. Jest tyko jeden problem - żywice epoksydowe są szkodliwe dla zdrowia, a ich specyficznego zapachu naprawdę trudno się pozbyć.
Możliwe jest też wykonanie na starej drewnianej podłodze wylewki samopoziomującej, ale czasem bywa to kłopotliwe. Najprostszym obecnie rozwiązaniem jest zastosowanie suchych jastrychów Brio (na zdjęciu) lub podłogowych płyt Vidifloor firmy Knauf, stanowiących doskonałe podłoża do kładzenia płytek ceramicznych.
Wytwarzane są one z masy gipsowej oraz włókien celulozowych i występują w wielu odmianach, m.in. płyt zespolonych z gotową izolacją termiczną. Umożliwia to ich stosowanie m.in. pod ogrzewanie podłogowe na poddaszach. Płyty suchego jastrychu po prostu klei się ze sobą i mocuje do drewnianej podłogi za pomocą wkrętów.
Jutro więcej na temat suchego jastrychu i szczegółów jego montażu
Technorati tags: kleje do glazury, płyty Vidiwall, suchy jastrych Brio
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 26/08/2008 |
Brak komentarzy
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Nakładanie tynków mozaikowych w zasadzie nie różni się od nakładania innych tynków cienkowartwowych. Robi się to za pomocą pacy stalowej na zagruntowane wcześniej podłoże. Jest jednak kilka istotnych szczegółów.
Po otwarciu pojemnika z tynkiem i wymieszaniu zawartości nie uzyskamy kolorowej masy, a jedynie sine, kleiste spoiwo z pływającymi w nim ziarnami kruszywa. Tynki nabierają bowiem koloru dopiero po wyschnięciu żywicy. Aby sina barwa nie powracała po każdym zmoczeniu elewacji, tynkować trzeba w dobrą pogodę, kiedy ani nie pada, ani nie wieje, a temperatura podłoża i otoczenia przez kolejne dwa dni i noce od nałożenia tynku będzie wynosiła około +15°C.
Za zupełnie nieodpowiednią producenci uznają zwykle temperaturę poniżej 5°C i powyżej 25°C. Należy unikać przerw w pracy, nie wolno bowiem dopuścić do zaschnięcia wygładzonej powierzchni przed nałożeniem tynku na dalszą część podłoża. W przeciwnym wypadku krawędź takiego połączenia będzie widoczna.
Odpowiednią na daną powierzchnię ilość tynku trzeba zamówić jednorazowo. Warto zamówić o jedno opakowanie więcej, po to, by daną powierzchnię pokryć tynkiem z jednej partii produkcyjnej. Tynki z różnych partii mogą nieznacznie różnić się między sobą kolorem ziarna.
Kupioną masę tynkarską należy zużyć w czasie, który jest podany przez producenta jako dopuszczalny okres przechowywania (najczęściej dwunastu miesięcy). Przez ten czas musi być ona chroniona przed mrozem i upałem, bo zarówno mróz, jak i przegrzanie masy niszczy zawartą w niej żywicę. Z tego też powodu nie należy stosować ciemnych tynków na nasłonecznionych, mocno nagrzewających się elewacjach.
Nakładanie ręczne tynków mozaikowych przypomina nieco wykonywanie gładzi gipsowych. Niewielką porcję tynku wyjmuje się z wiadra łopatką, po czym nakłada się ją na pacę stalową wzdłuż jej dłuższej krawędzi. Potem masę tynkarską naciąga się na podłoże, tworząc warstwę o grubości kruszywa, a następnie wygładza się ją tą samą pacą.
Podczas wygładzania tynku ściąga się nadmiar masy i wrzuca z powrotem do wiadra. Nałożoną masę trzeba wygładzać równomiernie, w tym samym kierunku. Niektóre tynki mozaikowe można też nakładać poprzez natrysk. W tym celu należy zaprosić fachowca z odpowiednim sprzętem, czyli z dyszą przeznaczoną do nakładania tego rodzaju materiału.
źródło: Gazeta Dom
Technorati tags: Knauf Bauprodukte, tynki mozaikowe
Kategorie: tynki
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 25/08/2008 |
Brak komentarzy
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Coraz popularniejszym sposobem wykańczania elewacji domów, szczególnie przy wysokiej piwnicy, są tynki mozaikowe. Trwałe, odporne na wodę, zabrudzenia i uszkodzenia mechaniczne zastępują coraz częściej okładziny z płytek klinkierowych. Można je też stosować w pomieszczeniach wewnętrznych, na przykład garażach. Jedną z firm, która oferuje tynki mozaikowe jest Knauf Bauprodukte.
W porównianiu z klinkierem tynki mozaikowe (zwane też kamyczkowymi) nakłada się stosunkowo szybko. Coraz większa jest też paleta dostępnych barw i odcieni takich tynków. Tynki mozaikowe są tynkami cienkowarstwowymi, o grubości kruszywa 1-3 mm. Ponieważ ich spoiwem jest żywica, są o wiele bardziej odporne na mycie niż inne tynki dekoracyjne.
Na jakie powierzchnie można nakładać tynki mozaikowe? W zasadzie na każde, po wcześniejszym zagruntowaniu. Podłożem może być zarówno tradycyjny tynk cementowy lub cementowo-wapienny, jak i suchy tynk z płyty gipsowej. Mozaikę można zrobić też na ścianie betonowej pod warunkiem jednak, że jest idealnie równa. To zresztą wymóg wszystkich tynków cienkowarstwowych.
Tynk mozaikowy może też być położony jako warstwa zewnętrzna bezspoinowego systemu ociepleń na styropian pokryty warstwą kleju z zatopioną siatką zbrojącą. Tu także należy pamiętać o przeszlifowaniu powierzchni w celu uzyskania idealnej gładkości elewacji, a następnie zagruntowaniu jej wskazanym przez producenta preparatem przez położeniem tynku.
Nie powinno się więc układać tynków mozaikowych na starych, kruszących się zaprawach tynkarskich, gdyż nowy tynk będzie odpadał razem z nimi. Ponieważ jest dość drogi (cena metra kwadratowego z położeniem i wykonaniem to 50-80 zł). tynk mozaikowy najlepiej sprawdza się jako wykończenie ozdobnych fragmentów elewacji takich jak cokoły budynków czy powierzchnie wokół okien i drzwi. Dobrze też wygląda jako wykończenie betonowych ogrodzeń czy lamperia w narażonych na częste zabrudzenia wnętrzach.
Jutro: jak nakładać tynki mozaikowe
Technorati tags: Knauf Bauprodukte, tynki mozaikowe
Kategorie: tynki
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 22/08/2008 |
1 komentarz
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
We wtorek pisałem o prowadzeniu przewodów elektrycznych w ściankach działowych z kartongipsu. Dziś kolejny odcinek porad - jak prowadzić instalację w sufitach podwieszanych.
Nad płytami gipsowo-kartonowymi, którymi obudowuje się poddasze (np. pochyłe połacie dachu czy sufit podwieszony do spodu jętek), będzie ułożona paroizolacja, a nad nią - warstwa izolacji cieplnej. Instalację elektryczną należy tam poprowadzić następująco:
- przewody, które w sufitach zazwyczaj zasilają punkty świetlne, ułożyć wzdłuż profili rusztu (bez rurek);
- umieścić przewody pod warstwą wełny mineralnej, a nie nad nią;
- w folii paroizolacyjnej rozpiętej na profilach rusztu wykonać niewielkie otwory, a następnie przeciągnąć przez nie końcówki przewodów.
Do wykonania instalacji w suchej zabudowie stosuje się takie same przewody i rurki jak w ścianach tradycyjnych, ale puszki muszą być zupełnie inne. Mocuje się je na sucho w otworach wyciętych w płytach. Każda puszka ma kołnierz stabilizujący jej położenie na powierzchni płyty. Stabilizację puszki uzyskuje się przez dociśnięcie “łapek” umieszczonych na dwóch śrubach usytuowanych na obwodzie puszki. Jeśli krawędź płyty pod “łapką” wykruszy się, puszkę trzeba osadzić w gipsie szpachlowym.
źródło: Gazeta Dom
Technorati tags: edukacja zawodowa, monter systemów suchej zabudowy, narzędzia, nowoczesne technologie budowlane, płyta gipsowa, sucha zabudowa, sufit podwieszany
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, sufity podwieszane, kartongips
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 22/08/2008 |
1 komentarz
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Ten bardzo ciekawy film zrealizowany przez firmę Knauf w Wielkiej Brytanii pokazuje zalety tynków maszynowych MP75 w porównaniu z tynkami wykonywanymi ręcznie. Dwie superprofesjonalne firmowe ekipy stanęły naprzeciw siebie, by w czasie zaledwie godziny otynkować długi mur. Pierwsza ekipa miała do dyspozycji tynki ręczne, druga maszynowe. Efekt zobaczcie sami. Więcej informacji na temat sztuki tynkowania w Akademii Budowania Knaufa.
Technorati tags: Goldband, Rotband, szkolenia, tynki gipsowe, tynki maszynowe, tynki ręczne, tynki wewnętrzne
Kategorie: Knauf, tynki, szkolenia
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 21/08/2008 |
Brak komentarzy
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
W lipcu spadły ceny w siedmiu grupach towarowych, wzrosły w dwóch, a w trzech nie zmieniły się w porównaniu z poprzednim miesiącem.
Ceny ceramicznych materiałów ściennych były niższe o 8,1%, gazobetonów o 3,3%, a silikatów tylko o 0,8%. Spadły także ceny izolacji termicznych (o 5,2%) oraz nieznacznie - pokryć dachowych, folii, rynien, drewna i materiałów drewnopochodnych oraz suchej zabudowy.
Wzrosty cen natomiast zostały zaobserwowane w grupie materiałów izolacji wodochronnej (9,3%), wyrobów stalowych (12,1%), a także instalacji i techniki grzewczej, kanalizacji, odwodnienia i wentylacji (10,1%).
W porównaniu ze styczniem br., największy spadek cen dotyczył materiałów ściennych ceramicznych – 14,3% i izolacji termicznych – 10,3%, podczas gdy wzrosty odnotowano w grupie wyrobów stalowych (28,6%), materiałów ściennych – silikatów (5,6%) i chemii budowlanej (3%).
źródło: Polish Contruction Review
Technorati tags: materiały budowlane
Kategorie: płyty gipsowe, sucha zabudowa, kartongips, materiały izolacyjne, rynek budowlany
Drukuj
