Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Film przedstawia kilka prostych sposobów na profesjonalne położenie płytek ceramicznych w łazience - od pierwszych pomiarów po ostateczne wykończenie wnętrza. Warto zwrócić uwagę, w jaki sposób wykonawca planuje układ płytek na ścianie oraz niezbędne do wykonania prac glazurniczych narzędzia.
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Pisałem już o niesamowitym domu z Opola zaprojektowanym przez młodego architekta Roberta Koniecznego. Kilka tygodni po publikacji dom ten znalazł się w finale światowego konkursu World Architecture Festival w Barcelonie. WAF to coroczne wydarzenie skupiające architektoniczną społeczność z całego świata. Jego celem jest zaprezentowanie najlepszych dokonań architektury oraz wyłonienie najlepszych realizacji w 16 kategoriach tematycznych.
W ciągu trzydniowej imprezy każdy z nominowanych projektów jest osobiście prezentowany widowni i jurorom przez autora. Jury przewodniczy Norman Foster. Z nadesłanych na konkurs siedmiu polskich propozycji, zakwalifikowane zostały dwa polskie budynki - Dom Aatrialny autorstwa KWK Promes w kategorii “Dom jednorodzinny” oraz Stary Browar pracowni Studio ADS w kategorii “Shopping”.
I chociaż dom Roberta Koniecznego nie został nagrodzony (konkurs wygrał Final Wood House zaprojektowany w przez japońskie studio Sou Fujimoto Architects), znalazł się wśród 18 nominowanych do nagrody najlepszych realizacji. Zdjęcia Domu Aatrialnego przedstawia poniższa prezentacja. Za tydzień na blogu przedstawię zdjęcia wszystkich domów które znalazły w finale konkursu na najlepszy budynek jednorodzinny świata.
Autor: Maria Szcześniak | Data: 25/11/2008 |Komentarzy: 5
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Prawidłowo wykonany dach wygląda następująco: pokrycie (dachówka, blachodachówka itp.), łaty, folia paroprzepuszczalna, deskowanie, krokwie. Folia paroprzepuszczalna ma kluczowe znaczenie przy ocieplaniu poddasza. Z jednej strony - reguluje przepływ pary wodnej i odprowadza wilgoć powstałą w wyniku dużej różnicy temperatur pomiędzy poddaszem a powietrzem na zewnątrz (tzw. punkt rosy), z drugiej - zabezpiecza warstwę wełny mineralnej przed ewentualnymi przeciekami z dachu.
W starych dachach folii paroprzepuszczalnej zwykle nie ma. Co wtedy zrobić? Pozostaje owijanie folii dookoła krokwi. W przypadku prawidłowo wykonanego dachu pod deskowaniem powinna pozostać 3-centymetrowa sczelina wentylacyjna. Będzie ona służyć do usuwania wilgoci z wartswy izoalcji.
Wełnę mineralną (w tej sytuacji jej grubość powinna być o 3 cm mniejsza, niż grubość krokwi, by pozostało miejsce na szczelinę wentylacyjną) należy wcisnąć szczelnie między krokwie. Następnie mocujemy do nich wieszaki typu ES, do których zostaną zamocowane metalowe profile CD, tworzące stelaż do przykręcenia płyt gipsowych.
Wcześniej należy jednak przykryć krokwie kolejną warstwą wełny mineralnej, najlepiej układaną prostopadle do porzedniej. Pozwoli to uniknąć mostków termicznych na drewnianych krokwiach, których izolacyjność cieplna jest pięciokrotnie gorsza, niż wełny. W takiej sytuacji drugą warstwę wełny po prostu nabijamy na wystające z krokwi wieszaki ES tak, by tylko one pozostały na wierzchu.
Po zamocowaniu profili CD do wieszaków przystępujemy do kolejnego, bardzo ważnego etapu prac - montażu folii paroizolacyjnej. Zwykle jest to polietylenowa folia PE o grubości 0,2 mm. Jej zadaniem jest ograniczenie dostępu pary wodnej z pomieszczenia (ogrzewanego poddasza) do warstwy wełny. W przypadku dużej różnicy temperatur para wodna mogłaby bowiem ulec skropleniu w kontakcie z zimnym poszyciem dachu i zawilgocić warstwę izolacji, co mogłoby skończyć się jej zniszczeniem, rozwojem grzybów i pleśni itp.
Warstwa parozolacji musi być więc bardzo szczelna - w żadnym miejscu nie można sobie pozwolić na jej przerwanie. Dlatego najlepszą metodą jej mocowania jest przyklejenie folii do profili CD za pomocą dwustronnej taśmy klejącej. Pozwala ona na mocowanie kolejnych płacht folii bez groźby rozszczelnienia warstwy. Na tak zabezpieczoną przegrodę można dopiero mocować płyty gipsowe, przykręcając je do profili CD (zobacz film instruktażowy). Przy zgodnym z zasadami sztuki budowlanej ociepleniu poddasza prace wykończeniowe można prowadzić na nim nawet zimą.
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Ceny wywoławcze na rynku wtórnym w październiku br. uległy obniżeniu niemal we wszystkich, poza Gdańskiem, największych miastach w Polsce, wynika z raportu serwisu szybko.pl i firmy Expander.
Jednocześnie analitycy podkreślają, że nie ma mowy o panice i gwałtownych wyprzedażach ani ze strony deweloperów, ani inwestorów indywidualnych. Ziemia i nieruchomości nadal uważane są bowiem za bezpieczną lokatę kapitału.
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Nasz czytelnik Janusz napisał: Po kilku miesiącach silikon położony jako uszczelnienie kabiny prysznicowej żółknie. Jak temu zapobiec?
Przebarwienie silikonu następuje najczęściej na skutek jego kontaktu z klejami, innymi uszczelniaczami lub silnymi substancjami chemicznymi. Przyczyny żółknięcia mogą więc leżeć zarówno w podłożu, na którym został położony, środkach używanych do czyszczenia łazienki, a nawet składzie chemicznym wody (np. dużo żelaza).
Przede wszystkim należy jednak sprawdzić, czy do uszczelnienia został wybrany właściwy rodzaj silikonu. Popularne silikony sanitarne używane są najczęściej do uszczelniania narożnych płytek ceramicznych czy też szczelin między kabinami, wannami, umywalkami a ścianą, nie nadają się one jednak do uszczelniania brodzików i wanien akrylowych. Ich składniki wchodzą bowiem w reakcję chemiczną z tym materiałem.
Do uszczelniania brodzików akrylowych służy silikon sanitarny - neutralny. Ma on podobne właściwości (zawiera m.in środek grybo- i pleśniobójczy), jego składniki nie wchodzą jednak w reakcje z tworzywami sztucznymi. Ten rodzaj silikonu nadaje się więc do uszczelniania również materiałów wykonanych z PCW. Charakteryzuje go również dobra przyczepność do tworzyw sztucznych.
Co jednak zrobić, gdy stwierdzimy, że użyliśmy niewłaściwego silikonu i trzeba go wymienić? Czeka nas sporo pracy. Brzegi szczeliny przeznaczonej do wypełnienia muszą być bowiem idealnie suche, czyste, pozbawione tłuszczu, pyłu i rdzy. Przed nami żmudne zajęcie - usunięcie starego silikonu.
Można użyć zarówno gotowych preparatów (np. Knauf środek do usuwania silikonu) lub poeksperymentować samemu. Gorsze gatunkowo silikony można usunąć za pomocą acetonu lub innych rozpuszczalników typu nitro. Czasem pomaga zwykły denaturat. Same środki chemiczne jednak nie wystarczą - stare uszczelnienie trzeba jeszcze zeskrobać. Do mechanicznego usunięcia większych fragmentów wystarczy szpachelka, mniejsze trzeba zekrobać za pomocą skalpela lub noża do tapet z łamanym ostrzem.
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Jak mocować półki i szafki na ścianie z kartongipsu? Pisałem już o parametrach ścian z płyt gipsowych pod kątem ich obciążenia. Dziś więcej na temat samych rodzajów mocowań, czyli kołków (dybli).
Najpopularniejsze uniwersalne mocowanie możliwe do zastosowania w kartongipsie to dybel UX.
Wytrzymuje on obciążenie do 10 kg. Dyble uniwersalne UX dostępne są w różnych wariantach. Wymiary UX6 do UX10 zostały m.in. zoptymalizowane do zastosowania do płyt gipsowo-kartonowych. Do ściany z podwójnych płyt gipsowo-kartonowych lub w kombinacji ze śrubami dystansowymi zaleca się stosowanie przede wszystkim dybli UX6L.
Kolejne mocowanie to dybel FU.
Wytrzymuje on obciązenie 6 kg i również nadaje się do mocowania: np. regałów ściennych, lekkich szafek, karniszy, listew przypodłogowych, przełączników elektrycznych, kanałów kablowych, lamp, uchwytów do mocowania kabli, wieszaków na ręczniki, luster, szafek łazienkowych mydelniczek itp. W przypadku osadzania wkrętów w pustakach i pustych ścianach (np. gipsowo-kartonowych) dybel rozkłada się na boki przy dokręcaniu wkrętu i tworzy rygiel w pustej przestrzeni. Maksymalne rozłożenie dybla osiąga się stosując wkręty do płyt wiórowych (z gwintem aż do łba wkrętu).
Dybel do płyt PD wytrzymuje obciążenie 10-15 kg zależne od grubości płyty i średnicy dybla.
Do montażu takiego kołka nie jest potrzebna pusta przestrzeń za płytą budowlaną dzięki bardzo krótkiej strefie rozporowej.
Dwa wyżłobienia z mechanizmem zatrzaskowym umożliwiają wielokrotne wkręcanie i wykręcanie takiego wkrętu, a liczne żebra zapobiegają obracaniu się kołka w otworze.
Mały ale stabilny kołnierz zapobiega wpadaniu kołka do otworu.
Dyble GK i GKM wytrzymują obciązenie obciązenie 7-11kG.
Dybel GK jest specjalnym dyblem z twardego plastiku, który przy pomocy dołączonego specjalnego przyrządu jest mocowany nie z tyłu płyty, lecz kształtowo w samej płycie. Dlatego z tyłu nie potrzeba wiele miejsca. Montaż odbywa się przy pomocy wiertarki bez uprzedniego wykonania otworu. Mocniejszy nieco dybel GKM o podobnym do GK kształcie, ale wykonany z metalu nadaje się m.in. do mocowań w pojedynczych i podwójnych płytach gipsowo-kartonowych, także izolowanych od tyłu.
Dyble K, KD, KDH i KM
Nylonowy dybel K z elementem przechylnym jest dyblem do pustych przestrzeni. Nadaje się on szczególnie do do zawieszania szyn zasłonowych oraz lamp, ponieważ dybel ten pozostaje w ścianie po ewentualnym zdemontowaniu mocowanego przedmiotu i może być później wykorzystany do mocowania innych przedmiotów.
Sprężynujący dybel z elementem opadającym i dybel z elementem przechylnym są standartowymi dyblami do pustych przestrzeni przeznaczonymi do zamocowań na stropach , ścianach i podłogach. Dzięki dużej długości trzpienia przechodzą nawet przez grube ściany. Dyble są galwanicznie ocynkowane i chromianowane na żółto, co zapewnia ich ochronę antykorozyjną.
Sprężynujące dyble z elementem opadającym KD/KDH 3/4 rozpierają się samoczynnie siłą sprężyny w każdym położeniu. Dybel z elementem przechylnym KD/KDH 5/6/8 posiada przechylną poprzeczkę, która samoczynnie zaryglowuje dybel w pustej przestrzeni. Dybel z elementem przechylnym KM 10 posiada ramię o długości 140 mm, gdyż został specjalnie zaprojektowany do mocowania umywalek i pisuarów. Jest on dostarczany w komplecie z nylonową tulejką wieńcową oraz tulejką wzmacniającą otwór.
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Ten film instruktażowy pokazuje, w jaki sposób należy mocować duże i ciężkie półki na ścianie z kartongipsu. Warto zwrócić uwagę na rodzaj kołków (dybli) użytych przez montera. Więcej informacji na temat mocowań w poniższym wpisie.
Autor: Maria Szcześniak | Data: 19/11/2008 |1 komentarz
Więcej informacji znajdziesz na naszym nowym portalu Budowa i remont
Urządzanie nowego mieszkania to doskonała okazja do stworzenia przemyślanej instalacji kina domowego. Staranne planowanie pozwoli uniknąć później przykrych niespodzianek, a domowa sala kinowa będzie bardziej estetyczna. Co więcej - możemy taką instalację zaplanować sami, bez pomocy wyspecjalizowanej firmy.
Realizacja niektórych pomysłów musi rozpocząć się na bardzo wczesnym etapie - na przykład instalacja głośników sufitowych lub montowanych w ścianie może wymagać zbudowania dodatkowej ścianki kartonowo-gipsowej. Wcześniej trzeba też pomyśleć o właściwym rozmieszczeniu kontaktów - to sprawa, o której często się zapomina, a przecież ciągnące się pod ścianami przedłużacze mogą całkowicie zepsuć wrażenie elegancji.
Planowanie systemu kina domowego dobrze jest rozpocząć, gdy mieszkanie jest jeszcze w stanie surowym. Pozwoli to na takie rozplanowanie pomieszczenia, aby bez problemu łączyło różne funkcje. Poprowadzenie kabli pod parkietem i wzdłuż listew oraz odpowiednie rozmieszczenie gniazdek zasilających sprawi, że całość będzie wyglądać czysto i efektownie. Podwieszany sufit umożliwi dyskretną instalację głośników sufitowych.
Pomieszczenie, w którym będzie instalowane kino domowe to zwykle pokój dzienny. Planując instalację, trzeba w miarę możliwości ukrywać elementy mogące oszpecić pomieszczenie. Musimy też pamiętać, że pokój ten nie będzie służył tylko jako sala kina domowego. Głośniki i telewizor nie mogą przeszkadzać w codziennym życiu ani zbytnio rzucać się w oczy.
Jedną z największych zalet budowy systemu kina domowego wraz z urządzaniem mieszkania jest możliwość dyskretnego i bezkolizyjnego poprowadzenia kabli. Unikamy wszechobecnych przedłużaczy, wiązek przewodów głośnikowych ciągnących się pod ścianami czy podobnych utrudnień. Jeżeli jesteśmy już pewni, gdzie będzie stał telewizor, zadbajmy o zamontowanie za nim w ścianie co najmniej dwóch gniazdek zasilania oraz wyprowadzenie instalacji telewizji kablowej czy satelitarnej. Myśląc perspektywicznie, można przygotować w domu okablowanie sieciowe do komputera (pociągnięcie dodatkowego przewodu nie jest problemem, a pozwoli w przyszłości podłączyć np. laptopa w dowolnym miejscu mieszkania).
Kable głośnikowe czy sieciowe dobrze jest prowadzić w taki sposób, by w razie wymiany nie trzeba było kuć ścian. Doskonale sprawdzają się tu plastikowe rurki montażowe. Należy jednak unikać równoległego prowadzenia kabli głośnikowych i zasilających, może to bowiem być przyczyną zakłóceń.
To właściwie dopiero plan instalacji. Początek urządzania mieszkania to jednak właśnie najlepszy moment na to, by usiąść i z planem w ręku przemyśleć rozmieszczenie całego systemu kina w domu. Oczywiście nie obędzie się bez starannego obejrzenia pomieszczenia.
